Blog ondernemer Mark over de VMCC. “Alle mogelijke vooroordelen zijn als sneeuw voor de zon verdwenen”

“Alle mogelijke vooroordelen zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Vanaf afgelopen vrijdag beloof ik mezelf plechtig dat ik geen enkele bevolkingsgroep over één kam meer zal scheren. Ik zal nooit meer een groep afrekenen over het gedrag van een enkeling!”

Zo dat vond ik een mooie introductie, om weer te geven wat mijn restgevoel van de middag en Vrijdagmiddag Couscousvroege avond was. Enigszins schoorvoetend ben ik afgelopen vrijdag samen met mijn vriendin naar de tweede Vrijdagmiddagcouscous in het Bedrijvencentrum Traverse geweest. Toen er wat twitter berichten voorbij kwamen dat ze nog sponsoren zochten hebben we niet getwijfeld en onze bescheiden bijdrage geleverd aan het evenement. We werden allerhartelijkst ontvangen door een paar jonge Marokkaanse vrouwen, twee met en twee zonder hoofddoek, dat was opvallend.

We kregen een kop gloeiend hete Marokkaanse thee en mengden ons onder het al aanwezige publiek.
Het was een mengelmoes van culturen, van ieder continent en van iedere sociale klasse was wel iemand aanwezig. Ondernemers, studenten, ouderen, jonge kinderen, directeuren, werkelozen, er waren zelfs mensen uit de gemeenteraad aanwezig.

Er werd gepraat, wat een verademing, gewoon omdat het de bedoeling was, maar ook omdat het kon. Alle aanwezigen stonden open om naar elkaar te luisteren en van elkaar te leren.Vrijdagmiddag-Couscous-Rotterdam-1711.jpg Alle aanwezigen hadden één gemeenschappelijke deler, OPEN STAAN. Open staan voor elkaars beweegredenen, open staan voor elkaars problemen, open staan voor elkaars meningen. Voor het eerst sinds lange tijd had ik het gevoel dat er dus nog meer mensen zijn die best wel argumenten wilden uitwisselen, en hun mening wilde herzien als zich een betere mening voordeed.

Het zal tegen half zeven, zeven uur geweest zijn dat we aan tafel werden gevraagd, na wat korte introducties door St. Marokkanenbrug en Bedrijvencentrum Traverse, kwamen de keurig opgemaakte schalen met Couscous en kip. De ruimte vulde zich met een zoete lucht van het gerecht en het was maar heel even de vraag; wie er het eest ging opscheppen. Iedereen nam van de rijkelijk gevulde schalen, begon te eten en sprak zijn of haar verwondering uit over hoe lekker het wel niet was. Voor mij was het de tweede keer Couscous, maar de eerste keer lekker. Niet die droge korrel maar een heerlijk gerecht met malse kip. Daar zat liefde in, in dat gerecht, dat was met zorg bereidt.

De kip was lekker, de uien met krentjes waren lekker, al met al een heerlijke maaltijd. We konden wat drinken en wat kletsen en zo hebben we een paar uur lang met elkaar doorgebracht. Volledig ongedwongen, volledig overrompeld! Overrompeld door de manier waarop deze activiteit was vormgegeven. Iedereen enthousiast. De ruim 30 aanwezigen hadden het, naar mijn idee, reuze naar hun zin.

Ken je iemand met vooroordelen? Heb je zelf nooit lekkere Couscous gehad? Mag ik dan degene zijn die je uitnodigt om aan te schuiven bij de Vrijdagmiddagcouscous?

Het lijkt me leuk om nog meer verschillende mensen en culturen te treffen. Tot dan!

Gastblog door: @MMFSnijders 22/10/12

Bron: BCTraverse Helmond